“ၾကယ္ျဖဴရွိလား …ၾကယ္ျဖဴ…“
“ရွိပါတယ္….ေညာင္ကိုင္းပါ…“
ထို႔ေနာက္ ရာမၾကီး၏ အမိန္႔ေပးသံ ၾကားလိုက္ရသည္။
“ ၾကယ္ျဖဴ …ငါ့ဆီကို လာၿပီး ၄၃ လုပ္ပါ…“ “ ရထား ၉၆ ပါ..“
ရာမၾကီးထံ သြားေတြ႔ရာ “ ဒီေနရာကို ဒီအခ်ိန္မွာ လူအင္းအား ဘယ္ေလာက္နဲ႔ ၾကယ္ျဖဴဦးစီးၿပီး နယ္ေျမရွင္းလင္းေရးသြား…“
“ဟုတ္ကဲ့“
တစ္ခြန္းထဲေသာ စကားေျပာၿပီး ျပန္လာခဲ့သည္။
ၾကယ္ျဖဴအေနျဖင့္ တပ္ခြဲသို႔ ျပန္လာၿပီး တပ္ခြဲမွ တပ္စုမွဴး၊ တပ္ခြဲ တကက ၊ တပ္စု တက တို႔အားေခၚကာ တိုင္ပင္ ေဆြးေႏြးမွာၾကားၿပီး ၊ ေနာက္ခ်န္လူေတြက ဘယ္သူေတြ လိုက္လာရမယ့္သူေတြက ဘယ္သူေတြ ခြဲျပီး၊ လိုက္ပါမည့္ ရဲေဘာ္မ်ားကို မွာတမ္းေျခြကာ ပိြဳင့္ ဘယ္သူ ၊ မိုင္းရွာစက္ ဘယ္သူကိုင္နဲ႔ ကိုယ္စီတာဝန္ မ်ားေပးကာ စတင္လွဳပ္ရွားမွဳျပဳရန္… အသင့္အေနအထားျဖင့္ ေစာင့္စိုင္းေနခဲ့သည္။
တပ္စခန္းတြင္ က်န္ခဲ့မည့္ တပ္စုမွဴးႏွင့္ ရဲေဘာ္မ်ားအား လံုျခံဳေရးႏွင့္ အုပ္ခ်ဳပ္မွုကိစၥမ်ား မွာၾကားေနစဥ္ …
“ ၾကယ္ျဖဴ…ၾကယ္ျဖဴ…” ေခၚသံၾကားသျဖင့္ “ေညာင္ကိုင္းပါ” ေျပာလိုက္သည္။
“ လွဳပ္ရွားမွဳ မလုပ္ပါနဲ႔ဦး ခဏေစာင့္ပါ”
“ရထား ၉၆ ပါ”
တပ္ခြဲရွိ အရာရွိစစ္သည္မ်ားကို အာလပ သလာပေျပာၾကား ေရွးေဟာင္းပံုတို ပတ္စမ်ား၊ ဟာသမ်ားေျပာရင္း အမိန္႔နဲ႔ ညြန္ၾကားခ်က္အေၾကာင္း နားလည္သေဘာေပါက္ေအာင္ ခ်စ္ခ်စ္ခင္ခင္ ေနာက္ေျပာင္ေနၾကသည္။
ထိုအခ်ိန္မွာဘဲ….
“ၾကယ္ျဖဴ ” အဆင္သင့္ ျဖစ္ရင္ ေျပာထားသည့္အတိုင္း ဆက္လုပ္ရန္ အမိန္႔ေပးလာခဲ့၏။
ထံုးစံအတိုင္း ဟိုရဲေဘာ္…ဟိုဟာလုပ္ ပြိဳင့္ေသခ်ာသြား ေသခ်ာမိုင္းရွာ အမိန္႔သံ ခက္ျပက္ျပက္နဲ႔ အမိန္႔ေပးလိုက္သည္။
ၾကယ္ျဖဴအေနျဖင့္ နယ္ေျမရွင္းလင္းေရး လွဳပ္ရွားမွဳ စတင္ေဆာင္ရြက္ခဲ့ရာ ငါးမိုင္ခန္႔ လမ္းေလွ်ာက္ေနစဥ္ မိုင္းရွာစက္ ေအာ္သံၾကားလိုက္ရေတာ့သည္။
“ ၾကယ္ျဖဴ …ၾကယ္ျဖဴ…”
“ ပုလဲ” (ေျပာပါ)
“မာလာ” မွဳိ ထင္တယ္… ေအး “ ရထား”
လံုျခံဳေရး အထူးဂရုစိုက္ၿပီး ပြိဳင့္ေသခ်ာ ၾကည့္ထား မိုင္းကို ေဖာ္ဖို႔ အမိန္႔ေပးလိုက္သည္။
ၾကယ္ျဖဴအေနျဖင့္ အနီးကပ္ၾကီးၾကပ္နိုင္ရန္ မိုင္းရွိရာသို႔ ေက်ာ္တက္ၿပီး သြားေရာက္ၾကည့္ရွု့ခဲ့ရာ မိုင္းတူးေဖာ္ရရွိခဲ့သည္။ မိုင္းကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဝါးနဲ႔ လုပ္ထားတဲ့ လက္လုပ္မိုင္းတစ္လံုးျဖစ္သည္။
ထပ္မံျပီး ခရီးဆက္လက္ထြက္ခြာ ခဲ့ရာ “ၾကယ္ျဖဴ…ၾကယ္ျဖဴ” ေခၚလာျပန္သည္…
“ပုလဲပါ”
ထူးျခားမွဳေတာ့ ရွိေနၿပီဆိုတာ စဥ္းစားရင္း ဆက္ေျပာမယ့္ စကားကို ေစာင့္ေနရင္း…
“ေနာက္ထပ္ မာလာ (မွဳိ ) တစ္လံုး ထင္တယ္ ”
“ ေအး…ေအး..”
“ ငါ့တျပည့္ေတြ ေတာ္ေတာ္ကို ေတာ္တယ္ကြာ ပြိဳင့္တပ္စိတ္အပါအဝင္ မိုင္းရွာစက္ ကိုင္တဲ့ တပ္ၾကပ္ကိုပါ ဆုခ်မယ္ကြာ” ဆိုၿပီး အားလံုးသိေအာင္ေျပာလိုက္ေတာ့သည္
မိုင္းအား တူးေဖာ္ရာ မိုင္းတစ္လံုး ထပ္မံရွိခဲ့သျဖင့္ စုစုေပါင္း မိုင္းႏွစ္လံုး တူးေဖာ္ရွိေၾကာင္း ရာမၾကီး (ရင္းမွဴး) ထံ သတင္းပို႔လိုက္သည္။
“ ရထားပါ…” ဟု ေျပာေသာအသံမွာကို အားရေက်နပ္ပိတိသံျဖင့္ ေျပာေနသည့္ ရာမၾကီး၏ ဂုဏ္ယူမွဳကို ကြ်န္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ ေက်နပ္ေနမိေတာ့သည္။
ေနာက္ဆံုးရည္မွန္းခ်က္ကို မေရာက္ေသးသျဖင့္ ဆက္လက္ လွဳပ္ရွား ခရီးထြက္ခြာခဲ့သည္။
တီ…တီ….တီ…တူ…
မိုင္းရွာစက္ရဲ့ ေအာ္ျမည္သံ ထပ္မံထြက္ေပၚလာျပန္သည္…။ ၾကယ္ျဖဴစိတ္ထဲတြင္ ေပါလိုက္တဲ့မိုင္း နည္းနည္းေတာ့ ေျခာက္လွန္႔စိတ္ေတြ ဝင္လာမိၿပီး…မိုင္းရွာစက္မ်ား ပ်က္ခဲ့ရင္ေတာ့ ဒုကၡပဲေတြးရင္း အသံျမည္ေနတဲ့ေနရာကို တူးေဖာ္လိုက္ေတာ့ဟု အမိန္႔ေပးလိုက္သည္။
မိုင္းရွာတဲ့ ရဲေဘာ္မွ တူးေဖာ္ရွာေဖြလိုက္ရာ ဒီတခါေတာ့ မိုင္းမဟုတ္ပဲ က်ည္ခြံျဖစ္ေနေတာ့သည္။
“အမေလးကြာ ” ေတာ္ေသးတာေပါ့ဟု ေဘးမွ ၾကယ္ျဖဴ တျပည့္ေက်ာ္ ရဲေဘာ္မွ ေရရြတ္လိုက္တဲ့ အသံ ၾကားလိုက္ရသည္။
ၾကယ္ျဖဴကေတာ့ ၿပံုးျပနိုင္ခဲ့ေသာ္လည္း စိတ္ထဲမွာေတာ့ ဒါကမေကာင္းဘူး မိုင္းရွာတာ က်ည္ခြံေတြ႔တယ္ဆိုေတာ့ မိုင္းရွာတဲ့ ရဲေဘာ္ထင္ေရာင္ ထင္မွားနဲ႔ က်ည္ခြံလည္း ျဖစ္နိုင္တယ္ မိုင္းလည္း ျဖစ္နိုင္တယ္ အေတြးေတြ ဝင္လာၿပီး ေပါ့ဆမွဳေတြ ျဖစ္လာနိုင္တယ္…ကြာ…မိုင္းရွာစက
“ ဂရုစိုက္ၾကကြာ” “ဂရုစိုက္ၾကကြာ” ထပ္တလဲလဲေျပာရင္း ဆက္လက္ ခရီးထြက္ခြာခဲ့သည္။
ၾကယ္ျဖဴတို႔ တပ္ခြဲ ခရီးႏွင္ ထြက္ခြာရာလမ္းတေလွ်ာက္ တတီ..တီ ေအာ္သံေတြကိုသာ နားထဲၾကားေရာင္ရင္း ထပ္မံျမည္ေနသည့္ ေနရာေတြကို တူးေဖာ္ျခင္းမျပဳေတာ့ဘဲ သစ္ရြက္မ်ားသာ အုပ္ထားရန္ အမိန္႔ေပးကာ သစ္ရြက္အုပ္ထားသည့္ေနရာမ်ားကို ေက်ာ္ခြၿပီး ခရီးထြက္ခြာခဲ့ၾကေလေတာ့သည္။
ၾကယ္ျဖဴတို႔ တပ္ရင္းရဲ့ အမဂၤလာအခ်ိန္ကေတာ့ ၁၂း၃၀ နာရီမွ ၁၃း၃၀ နာရီ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ဒီအခ်ိန္ေတြေတာ့ ေက်ာ္လာခဲ့ၿပီဟု လက္ကနာရီကို ၾကည့္ေနမိလိုက္သည္။
ရည္မွန္းခ်က္ပန္းတိုင္ေရာက္ခါနီ
“ အုန္း… ဂ်ိမ္း…ကလုန္း ”
အဲ့မွာစေတြ႔ေတာ့တာဘဲဗ်ာ…….
ႏွစ္ေပေလာက္ေျမာက္ၿပီး ေျခာက္ေပေလာက္ လြင့္စင္က်သြားသည္…။
“ မာလာ ” ဆိုတဲ့ မိုင္းနဲ႔ တည့္တည့္တိုးေတာ့တာဘဲ….။
မိုင္းနင္းစက နာတာေတြ ဘာေတြ မရွိေသးသျဖင့္ လက္နက္ၾကီးက်တယ္မွတ္ၿပီး ေသနပ္ကို ေစ့ဖြင့္ၿပီး ေနရာယူလိုက္ေသးသည္။ေနာက္မွ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဝတ္ထားတဲ့ ေဘာင္းဘီက ကပ္ေၾကးနဲ႔ ထိုးခြဲထားသလို ၾကယ္ျဖဴရဲ့ ဘယ္ဘက္ေျချခင္းဝတ္မရွိေတာ့။
မွဳိစားသူ(မိုင္းနင္းသူ) မွာ ၾကယ္ျဖဴကိုယ္တိုင္ ျဖစ္ေလေတာ့သည္…
အားလံုးေၾကာင္ေနၿပီး
“ ဗိုလ္ၾကီး မိုင္းနင္းၿပီ” ေအာ္ေနတဲ့ ရဲေဘာ္အား “ ဟဲ့ေကာင္မေအာ္နဲ႔ ” “ ေဘးဘယ္ညာ လံုၿခံဳေရး ေသခ်ာဂရုစိုက္ဟ” ဟု လွန္းေျပာလိုက္ေသးသည္။
ထိုေနာက္မွာေတာ့ ဆက္သြယ္ေရးစက္ေတြ ပလူပ်ံေအာင္ “ ၾကယ္ျဖဴ…ၾကယ္ျဖဴ….” ေအာ္သံေတြ ၾကားေနေသာ္လည္း ျပန္လည္ေျဖၾကားနိုင္ျခင္းမရွိဘဲ
ၾကယ္ျဖဴ ဘယ္ဘက္ေျခေတာက္ေတာ့ ေျချခင္းဝတ္ေအာက္ပိုင္း မရွိေတာ့ဘဲ ပူခနဲသာ ခံစားလိုက္ရၿပီး တေျဖးေျဖး နာက်င္မွဳ ေဝဒနာကို ခံစားေနရသျဖင့္ ေဆးတပ္ၾကပ္ ဆရာစန္းယုနဲ႔ သူ႔ရဲေဘာ္ေရာက္လာၿပီး ေဆးေၾကာမွဳမ်ဳးမ်ားေဆာင္ရြက္ၾကေ
သူတို႔အေနျဖင့္ ကိုယ့္အရာရွိ မိုင္းနင္းတယ္ဆိုေတာ့ သြန္သင္ျပသထားတဲ့ သင္းခန္းစာေတြ ေမ့ေလ်ာ့ကာ ဇြတ္ဝင္ၿပီး ဗိုလ္ၾကီးကို မ ေရႊ႔ရန္ ျပင္ဆင္ေနသျဖင့္ ေနဦး ေဘးပတ္ဝန္က်င္အရင္ရွာ ေသခ်ာလာ ထပ္ဆင့္ၿပီးမိုင္းေတြရွိတက္တယ္ေ
ၾကယ္ျဖဴ လည္း ဆံုးရွဳံးသြားတဲ့ ဘယ္ေျခဘက္ေလးကို လက္ႏွစ္ဘက္နဲ႔ ဖစ္ညွစ္ရင္း စိတ္ထဲတြင္ေတာ့ စိတ္မေကာင္း ႏွစ္ခုျဖစ္ေပၚေနေတာ့သည္။
တစ္ခုက “ အေမ ေတာ္ေတာ္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ေတာ့မွာဘဲ”
မိဘဆိုတာကလည္း သားသမီးကို ဆင္စီးၿပီး ျမင္ရံတာပဲ ျမင္ခ်င္တာေလ ဒါေပမဲ့
ေနာက္တစ္ခုက “ ၾကယ္ျဖဴရဲ့ ေက်းရြာ ” ဘဲ
ဒုတိယအခ်က္က ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ ၾကယ္ျဖဴတို႔ရြာမွာ ျပန္ထမ္းဝင္အရာရွိဆိုတာမရွိခဲ့ဘ
( ယခုမွာေတာ့ ျပန္ထမ္းဝင္အရာရွိေလာင္း တစ္ေယာက္ေတာ့ သင္တန္းတက္ေနေလၿပီ သူကိုေတာ့ အားေပးရင္း ၾကိဳးစားဖို႔ကို ေျပာကာ ကယ္ျဖဴ တက္နိုင္တဲ့ဘက္ကကူညီေပးဖို႔ အဆင္သင့္ ေဆာင့္ေနပါသည္ ။ )
အဲလိုနဲ႔ဘဲ….။
မိုင္းထိလူနာ ၾကယ္ျဖဴကို ေဆးေၾကာသန္႔စင္ ေဆးထဲ့ေနစဥ္မွာဘဲ “ၾကယ္ျဖဴ” …. “ၾကယ္ျဖဴ” အဆက္မျပတ္ေအာ္ေနေတာ့သျဖင့္ တပ္ခြဲ-တကကမွ ဆက္သြယ္ေရးစက္ကို ကိုင္ကာ ေမးျမန္းခ်က္ေတြကို ေျဖၾကားေနေတာ့သည္။
မိုင္းနင္းတာ ဘယ္သူပါ …ဘယ္ေလာက္ထိတယ္…ဘယ္ဘက္ပါ…ဘယ္ေနရ
ထိုစကားသံေတြၾကားမွာ ၾကယ္ျဖဴ ၾကားလိုက္ရတဲ့ စကားတခြန္းထဲမွာ ၾကယ္ျဖဴ ေတာ္ေတာ္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္သြားတဲ့ စကားတစ္ခြန္းပါလာတယ္….
အဲ့ဒီစကားကေတာ့ “မည္သူတြင္ တာဝန္ရွိ သနည္း ” ဆိုတဲ့ ေမးခြန္းပါဘဲ…
မိုင္းနင္းတာက ၾကယ္ျဖဴ …သြားတဲ့ အဖြဲ႔ရဲ့ေခါင္းေဆာင္ တပ္ခြဲမွဴးကလည္း ၾကယ္ျဖဴ …
ဘယ္သူ႔မွာ တာဝန္ရွိလဲေမးေနသျဖင့္ ဆက္သြယ္ေရးစက္ကို ေပးစမ္းကြာ ေတာင္းၿပီး
တာဝန္ရွိတာ
“ ၾကယ္ျဖဴပါ…ၾကယ္ျဖဴဘဲ…” “ ၾကယ္ျဖဴဘဲ” ထေအာ္လိုက္မိေတာ့သည္။
အထက္အရာရွိၾကီးကို ျပန္လည္ၿပီးေဒါသျဖင့္ေျပာျခင္း တခါမွ မရွိခဲ့ေသာ္လည္း မိုင္းထိလူနာတစ္ေယာက္အေနျဖင့္ ေဒါသထြက္မိမွာ မဟုတ္ပါလားဗ်ာ..။
……………….
<<<<< အဲ့ဒီေန႔ေလး တစ္ေန႔ကေတာ့ (၁၃. ၅. ၂၀၀၈) ရက္ေန႔ပါဘဲ…>>>>>
မွတ္မွတ္ရရ ရွိေနခဲ့တာကေတာ့
(၂. ၅. ၂၀၀၈) ရက္ေန႔မွာ နာဂစ္မုန္တိုင္းတိုက္ခက္တဲ့ေန႔ …..။
( နိုင္ငံေတာ္က မုန္တိုင္းလာမည့္အေၾကာင္း အသိေပးျခင္းမရွိဘူးလို႔ VOA ႏွင့္ RFA မွ ေျပာၾကားသျဖင့္ ဒီအသံလြင့္ဌာနမ်ားက အစီအစဥ္ေတြကို ဘယ္ေတာ့မွ နားမေထာင္ေတာ့ဘူးလို႔ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ခဲ့တဲ့ ေန႔ေလးတစ္ေန႔ပါဘဲ.. ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ခဏခဏ ျမန္မာအသံ ေရဒီယိုမွ သတိေပး ေၾကျငာလြန္းလို႔ အဆိုေတာ္ အာဇာနည္ရဲ့ “ ကိုယ္အနား ရွိေစခ်င္” သီခ်င္းေလး ေတာင္ နားေထာင္ရတာ Feel ပ်က္တယ္… အခုထိ ၾကယ္ျဖဴ ဒိုင္ယာရီ စာအုပ္ေလးထဲမွာ ေရးထား က်န္ေနဆဲ)
(၁၀. ၅. ၂၀၀၈) ရက္ေန႔မွာ ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒ ေထာက္ခံတဲ့ေန႔…။
( ဒီေန႔လည္း ဘယ္ေတာ့မွ မေမ့ပါဘူး …။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ေရွ့တန္းမွာရွိတဲ့ တပ္နဲ႔ ေနာက္တန္းမွာ ရွိတဲ့ တပ္ အခ်ိန္းအေျပာင္း ေဆာင္ရြက္ရန္ ရွိေသာ္လည္း ဒီဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံ ဥပေဒ ေထာက္ခံပြဲ ရွိေနသျဖင့္ ေနာက္တန္းမွ တပ္ ခ်ိန္းေျပာင္း မလာနိုင္ခဲ့ဘဲ တပ္ေျပာင္းခ်ိန္ ေနာက္က်ခဲ့ရတဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ပါဘဲဗ်ာ)
(၁၃. ၅. ၂၀၀၈ ) ရက္ေန႔ ေနခင္း (၁၄း၂၃) နာရီမွာ ၾကယ္ျဖဴ မိုင္းနင္းခဲ့တဲ့ေန႔ …။
ရင္ထဲဝမ္းနည္းမွဳ ႏွစ္ခု ျဖစ္ေပၚခဲ့တဲ့ ေန႔ေလးျဖစ္ျခင္းေၾကာင့္ ဘယ္ေတာ့မွလည္း ေမ့နိုင္မယ္ မထင္ပါဘူးဗ်ာ….။
ေၾသာ္……
…………..
ဘာလိုလိုနဲ႔ (၆) ႏွစ္ေတာင္ျပည့္ခဲ့ပါေပါ့လား…..။
လူ႔ဘဝမွာ ဘယ္ေျခတစ္ဘက္မရွိပဲ ေျခတုစီးတဲ့ဘဝနဲ႔ ဆက္လက္ရုန္းကန္ခဲ့တာ “ မသန္ေပမဲ့ စြမ္းတယ္” ဆိုတဲ့ “ မသန္စြမ္းဘဝ ” နဲ႔ လူေဘာင္ လူ႔ေလာကၾကီးကို ရင္ဆိုင္ေျဖရွင္း ေက်ာ္ျဖတ္နိုင္ေရး အစဥ္ၾကိဳးစားသြားရင္း…………။
“ ဗိုလ္ၾကီး ၾကယ္ျဖဴ”
---------------------။--------
(တခ်ိဳ႔ေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားအား ခ်န္ထားခဲ့ပါသည္…)
<<<<< ..............................
မင္းမဟာ
(၁၃. ၅. ၂၀၁၄ အတြက္)
No comments:
Post a Comment