ဖန္ျပာခြက္နဲ႔ေက်ာက္စက္ေရ

ကၽြန္ေတာ္တို႔ တကၠသိုလ္တက္စဥ္က ျမန္မာစာကို ဆရာမႀကီး ေဒၚျမင့္ျမင့္ရီသင္တယ္။ ဆရာဦးမင္းႏိုင္သင္တယ္။ အင္မတန္အသင္အျပေကာင္းတဲ့ ဆရာမ်ားထံပါး ပညာသင္ၾကားခြင့္ရခဲ့ တာကို အၿမဲဂုဏ္ယူေနမိပါတယ္။

ထူးတာကေတာ့ ဆရာမႀကီး ေဒၚျမင့္ျမင့္ရီက "ဖန္ျပာခြက္နဲ႔ ေက်ာက္စက္ေရ၊ အေမာေျပေအာင္ တိုက္ပါ့မမ" ဆိုတဲ့ကဗ်ာေလးကို ႏွစ္တိုင္းသင္ေပးတယ္။ ဟိုစဥ္ေက်ာင္းသားဘ၀မွာတုန္းကေတာ့ ဖတ္ေကာင္း၊ ရြတ္ေကာင္းတဲ့၊ ေက်းလက္အနံ႔၊ စည္းလံုးမႈေလးေတြပါတဲ့၊ ရင္ကိုၿငိမ့္ၿငိမ့္ေလးခံစားႏိုင္ေစတဲ့ ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္အျဖစ္သာ မွတ္ယူခဲ့မိပါတယ္။ ဆရာမႀကီးကလည္း သင္ၾကားေပးရျခင္းရဲ႕ အဓိပါယ္ကိုလည္း ေျပာျပခဲ့ဘူးပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ ဒို႔ဆရာမႀကီးက ဘာျဖစ္လို႔မ်ား ဒီကဗ်ာကို ေလးႏွစ္လံုးသင္ေပးရတာလည္းလို႔ မၾကာ ခဏ စဥ္းစားၾကည့္မိတယ္။ စဥ္းစားမႈကလည္း ခဏရယ္ပါ။ ေနာက္ေတာ့လည္း ေမ့ေမ့ ေပ်ာက္ေပ်ာက္ထားမိျပန္ေရာ။ အဲသတိရျပန္ေတာ့ ျပန္စဥ္းစားမိျပန္ေရာ။

ေနာက္ပိုင္းစာတိုေပစေလးေတြေရးေတာ့ ဆရာမႀကီးရဲ႕ ကဗ်ာေလးကိုေျပးျမင္တယ္။ ဆရာမႀကီးရဲ႕ စကားေတြ ၾကားေယာင္တယ္။ ဖန္ျပာခြက္လို ခိုင္မာတဲ့ေက်ာရိုးထဲကို ေက်ာက္စက္ေရလို ေအးျမတဲ့အႏွစ္သာရေတြထည့္လိုက္ရင္ တစ္ဘက္သားရင္ကိုေအးျမေစမယ့္ စာတစ္ပုဒ္၊ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ျဖစ္ေစႏိုင္တယ္။ ဒီလိုေလး အေတြးအျမင္နဲ႔ ေရးလာခဲ့မိတယ္။ စာလံုးေပါင္းနဲ႔ သတ္ပံု၊ ေရးထံုးနည္းနာေတြကို အေလးထား ေလးစားလာတယ္။ တစ္ခါတစ္ရံ ေရးရမွာေတာင္ ေၾကာက္ေၾကာက္လာတယ္။ ေနာက္ေတာ့လည္း သတ္မွတ္စည္းေဘာင္ေတြကို တတ္ႏိုင္သေလာက္ေလးသာပဲ လိုက္နာလာမိတယ္။ ကိုယ္က ၀ါသနာရွင္အဆင့္ေလာက္ေတာင္မွ တန္း၀င္တာမဟုတ္ဘူးလို႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကို သတ္မွတ္ထားလိုက္တယ္။ အဓိက ဂရုထားတာကေတာ့ ကိုယ့္စာေတြဟာ အဆိပ္ေတြ ကင္းေစဖို႔ပါပဲ။

ဖန္ျပာခြက္နဲ႔ေက်ာက္စက္ေရကို ခံစားမိတာက ဒီမွာတင္မရပ္ေတာ့ဘူး။ လုပ္ငန္းနယ္ပယ္ကိုပါ ခ်ဲ႕ထြင္၀င္ေရာက္ ခံစားလာတယ္။ ႏိုင္ငံအတြက္၊ ျပည္သူအတြက္အလုပ္လုပ္တဲ့ေနရာမွာ ေစတနာ၊ ေမတၱာ၊ ကိုယ္ခ်င္းစာမႈစတဲ့ တစ္ဦးခ်င္းစီရဲ႕ ခံယူခ်က္ေတြေကာင္းဖို႔လိုပါတယ္။ ဒါက တည္ၾကည္တဲ့ဖန္ျပာခြက္။ ဒီဖန္ျပာခြက္ထဲကို
လုပ္အား၊ အသိဥာဏ္၊ ဗဟုသုတ၊ ႀကိဳးပမ္းမႈ၊ ကၽြမ္းက်င္မႈစတဲ့ ေအးျမျမ ေက်ာက္စက္ေရေလးေတြသာ ျဖည့္လိုက္ရင္ အမ်ားအတြက္ တန္ဘိုးရွိမွာေပါ့။

ေနာက္ အိမ္ေထာင္ေရး။ တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦး ရင္ခ်င္းအပ္လိုက္တဲ့ေန႔က ဖန္ျပာခြက္တစ္ခြက္ ျဖစ္လာတဲ့ေန႔ပဲ။ ဒီထဲကို ေရသန္႔သန္႔ထည့္တာ၊ မသန္႔တဲ့ေရထည့္မိတာ၊ အနည္ပါလာတာေတြ ေၾကာင့္ ေအးျမတဲ့ေရတစ္ခြက္ျဖစ္ဖို႔ခက္လာတယ္။

ဒီမွာတင္ရပ္တန္႔မေနပါ။ မိမိရဲ႕ဘ၀ဆိုတဲ့ ပံုစံအမ်ိဳးမ်ိဳးေသာဖန္ျပာခြက္ထဲကို တရားဓမၼဆိုင္ရာ ေက်ာက္စက္ေရေလးေတြ ေလာင္းထည့္ဖို႔လိုအပ္ေနပါတယ္။ အပူမီးေတြၿငိမ္းဖို႔လိုလာပါတယ္။ ၾကည့္ေလရာရာမွာ ဖန္ျပာခြက္နဲ႔ေက်ာက္စက္ေရ။

ဒီယူဆခ်က္ေလးေတြကိုခ်စ္သူငယ္ခ်င္း သက္ေဇာ္ဦးနဲ႔အတူ အရက္ေသာက္စဥ္ မူးမူးနဲ႔ေျပာခဲ့ဘူးတယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ ၄ ႏွစ္ေလာက္ကေပါ့။ သူလည္း ဒါကိုပဲ အခါခါစဥ္းစားဘူးတဲ့အေၾကာင္း၊ ခုလို အျမင္ကိုသိလိုက္ရေတာ့ ၀မ္းသာမိေၾကာင္း၊ ဆရာမႀကီးနဲ႔ ဆံုုျဖစ္ပါက ေျပာျပမည္ျဖစ္ေၾကာင္း မူးမူးနဲ႔ျပန္ေျပာတယ္။ ေအာ္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မသန္႔ရွင္းတဲ့၊ အနည္ေတြပါတဲ့ေရေတြ ေလာင္းထည့္ရင္း ေျပာမိခဲ့ၾကတယ္။ ခုဒီအေၾကာင္းေလးကို ေရးပါလားလို႔ သူငယ္ခ်င္းကတိုက္တြန္းတဲ့အတြက္ ေရးမိတာပါ။ ကၽြန္ေတာ့္ ေရခြက္ေလးကေတာ့ ပူေနဆဲပါ။

မိတ္ေဆြမ်ားအားလံုး၏ လက္ထဲမွာ ဖန္ျပာခြက္နဲ႔ေက်ာက္စက္ေရ ေအးေအးေလးပိုင္ႏိုင္စြာ ကိုင္ေဆာင္ထားႏိုင္ၾကပါေစ။ ကိုယ့္၀န္းက်င္ကို ျဖန္႔ေ၀တိုက္ေကၽြးႏုိင္ပါေစ။
မိမိ၏ အေတြးအျမင္ရႈေထာင့္ေလးကို တင္ျပျခင္းျဖင့္ သင္/ ျမင္/ ၾကား ဆရာမွန္သမွ်ကို ဂါရ၀ျပဳအပ္ပါသည္။

ဖန္ျပာခြက္နဲ႔ေက်ာက္စက္ေရ
အေမာေျပေအာင္ တိုက္ႏိုင္ၾကပါေစ။

(၁၁-၁၁-၁၃/ ၁၆၃၅)
ကဖုိးသီ